woensdag 17 september 2014

Over het vallen van het blad, palpitaties en vechten tegen bierkaaien

'Het is het vallen van het blad,' sust mijn moeder aan de telefoon. Ik hoor de echo van haar stem als een soort droste-effect in mijn oor. De uitleg voor najaarsperikelen.

Pas op, het gaat goed met ons. Ik zeg het hardop in de telefoon en ze lacht. Het gaat goed met ons. Het klinkt als een mantra. En er klinkt een vastberadenheid in door: jazeker, het MOET goed met ons gaan.

Twee weken middelbaar en dochter - en zoonlief zijn het al helemaal gewoon. Met de fiets naar school, waar ik de palpitaties van krijg. 'Loslaten is zo moeilijk,' hoor ik door de telefoon. Moeders hebben altijd gelijk (ook als ze dat niet hebben). Elk uur een ander vak, naar een ander lokaal. Veel meer huiswerk, ook dat went.

En dan plots, na het weekend: buikgriep bij dochter. Geen nood, een paar dagen rusten en dat passeert wel weer. Het gaat tenslotte goed met ons ..., toch? Maar dat is buiten de diabetes gerekend.

Buikgriep betekent niet kunnen eten. Geen maaltijdinsuline kunnen spuiten. Bloedsuikerwaarden die alle kanten op schieten. Een spelletje hoger-lager, maar dan echt. Dus moeilijke nachten. Om de twee uur opstaan, kind opmeten, ketonenwaarden meten in de urine, want die moeten weg, anders volgt er een ziekenhuisopname. Vechten tegen bierkaaien noem ik dat.

Vanochtend, aan de ontbijttafel. Het gaat goed met ons, buiten dat we wat moe zijn, maar ach, 't is het vallen van het blad, nietwaar? De moed erin houden, daar gaat het om. Dochter heeft geen honger, maar wil wel naar school. Briefje voor turnleerkracht: als je duizelig bent, is LO geen goed idee. Met de auto naar school gebracht. Zoonlief fietst wel, dat moet. Loslaten, weet je wel?

Tijdens het schoolwerk met de gedachten bij dochterlief zijn en wel duizend vragen zonder antwoord. Gaat het wel goed? Staat ze niet te hoog? Te laag? Krijgt ze een hypo? Vangt iemand wel de signalen op? Palpitaties alom. Loslaten is nog moeilijker bij dit kind.

Geen nood, 't is 't vallen van het blad. Palpitaties passeren wel weer. En hé, het is mooi weer. En woensdag. De hond snurkt gezellig naast mij. Straks een wandeling naar het pleintje. Om puppies en kinders uit te laten en bierkaaien en al de rest te vergeten.

Het gaat gelukkig weer goed met ons.

Groetjes,

Inge




Geen opmerkingen:

Een reactie posten